اجتماعی شدن فرآیندی است که کودکان به کمک آنها ارزش ها،اعتقادات ومعیارهای
رفتاری راکه جامعه از آنان انتظار دارند،می آموزند .بدیهی است که خانواده ، جامعه
وفرهنگی که کودک در آن رشد می کند مهمترین نقش را در شکل گیری شخصیت
اجتماعی کودک برعهده دارند.معمولاً وقتی که کودکان باهوش ، مؤدّب واز لحاظ
اجتماعی سازگار هستند به حساب والدین گذاشته می شود ودرصورتی که از لحاظ
اجتماعی ، ناسازگار ودارای ارتباط نامناسب باشند نیز در وهله اوّل خانواده را مقصر
می دانند.نتایج تحقیقات نشان می دهد والدین وسایر اعضای خانواده بیشترین تأثیر را
در اجتماعی شدن کودکان برعهده دارند.
بخشی از این تأثیرات ناشی از عوامل زیر است :
- والدین وخانواده نحوه ارتباط با دیگران را مستقیم یا غیر مستقیم به کودکان آموزش می دهند.
- والدین وخانواده با توجّه ، تشویق وتنبیه رفتارهای مناسب ونامناسب اجتماعی را آموزش
می دهند.
- نحوه رفتار اجتماعی وتعاملات والدین با خود ودیگران ،مدل هایی جهت تقلید وهمانند سازی رفتار
اجتماعی کودک می باشد.
- میزان ونحوه پایبندی واعتقادی والدین به ارزش ها، هنجارها ومقرّرات اجتماعی معیارهایی جهت
انتقال وآموزش این اصول به کودکان می باشد.
- رفتار اعضای خانواده در خصوص مقابله وحل مشکلات،رقابت ، همکاری ، احترام ، محبّت ،
بخشی از شخصیّت اجتماعی کودک را شکل می دهد. بنابر این برای رشد سالم شخصیّت
اجتماعی مناسبی داشته ، سپس اینرفتارها را آموزش داده ودر نهایت رفتارهای اجتماعی
مناسب را از کودکان انتظار داشته باشند .
برای اینکه انسانهای سالمی داشته باشیم،افرادی را تربیت کنیم
که هویتـی مثبت ومناســــب از خود داشتــــــه باشـــد.